![Live performance stadsgedicht van Bernard Dewulf](https://assets.rubenshuis.be/styles/portrait/public/2024-06/Rubenianum.jpg.jpg?VersionId=70Sfu1owdhUhKJ6Dv2MCh6xfl4SLoBmx&itok=8l9baHwq)
Live performance stadsgedicht van Bernard Dewulf
Wanneer?
28 juni 2024 – 28 juni 2024
Tijdstip?
Van 14:30 – 17:00 uur
Waar?
Kolveniersstraat 20, 2000 Antwerpen
Hoeveel kost het?
Gratis, inschrijving verplicht
Hier worden de jaren bewaard
Het is de eerste regel van een stadsgedicht van Bernard Dewulf. Hij schreef het in 2013 voor de 50ste verjaardag van het Rubenianum. Sindsdien prijkt deze lofzang op de gevel van het gebouw. Daar worden (nog heel even) duizenden publicaties over Rubens en zijn tijdgenoten bewaard.
Op 28 juni sluit het Rubenianum definitief de deuren. De indrukwekkende boekencollectie wordt onderdeel van het Rubenshuis en verhuist naar Hopland 13. Meer dan 40 jaar is dit een warm nest voor (opkomende) Rubensspecialisten en de thuisbasis voor de grote oeuvrecatalogus over Rubens, het Corpus Rubenianum Ludwig Burchard.
Met een live performance, een boekvoorstelling en een drankje nemen we passend afscheid van een instituut en blikken we vooruit naar de toekomst.
Praktisch
Vrijdag 28 juni 2024 om 16.30 uur
- Deuren: 16.15 uur
- Start lezing en boekvoorstelling: 16.30 uur
- Live performance van het gedicht van Bernard Dewulf door Esohe Weyden
- Sluiten bar: 19.00 uur
Locatie: Kolveniersstraat 20, 2000 Antwerpen
Prijs: gratis, met inschrijving
De capaciteit is beperkt.
Bar open na de lezing
De leeszaal is open vanaf 8.30 uur. Breng op deze laatste dag zeker een bezoekje. In juli en augustus is de leeszaal gesloten. De nieuwe bibliotheek op Hopland 13 opent voor het grote publiek op 30 augustus. Vanaf maandag 2 september ben je welkom in de leeszaal.
Door aanwezig te zijn op dit evenement geef je toestemming voor het maken van foto's waarop jij te zien kunt zijn.
Rubenianum
Hier worden de jaren bewaard.
Droog en waterpas staan ze te wachten
op een hand, een passant, een oog.
Sla ze open en in de stad lopen
weer de eeuwen, krijgt Venus het koud,
worden schilders oud met jicht
in de handen, spreekt de verleden tijd
een heerlijck Nederlands, dragen
de vrouwen zichtbaar hun onderrokken,
en hoe prachtig zou het niet zijn:
het licht van al die eeuwen
dat helder door onze kleine ramen schijnt.